ﮔﻞ ﻧﺎزدارﻣﻤﻪ ﺷﻮﮔﺎرم ﺑﻴﻮ ﺑﻴﻮ ﻛﻪ دﻟﻢ ﺳﻴﺖ ﺗﻨﮕﻪ
ﮔﻞ ﻧﺎزدارم ﻣﺎه ﺷﺒﻬﺎﻳﻢ ﺑﻴﺎ ﺑﻴﺎ ﻛﻪ دﻟﻢ ﺑﺮات ﺗﻨﮕﻪ
ﻧﺪوﻧﻢ ﺗﺎ ﻛﻰ دﻟﺖ ﭼﻰ ﺳﻨﮕﻪ ﺑﻬﺎر اوﻣﻪ وا ﮔﻞ ﮔﻨﺪم
ﻧﻤﻴﺪوﻧﻢ ﺗﺎ ﻛﻰ دﻟﺖ ﻣﺜﻞ ﺳﻨﮕﻪ ﺑﻬﺎر اوﻣﺪ ﺑﺎ ﮔﻞ ﮔﻨﺪم
ﻣﻮ ﺗﻬﻨﺎ وا درد ﺧﻮم ﻣﻨﺪم وﻟﻢ ﻛﺮدی وا دل ﭘﺮ دردم
ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ درد ﺧﻮدم ﻣﻮﻧﺪم وﻟﻢ ﻛﺮدی ﺑﺎ دل ﭘﺮ دردم
دﻟﻢ ﺧﻴﻨﻪ دی ز ﺣﺮﻓﺎ ﻣﺮدم ﮔﺪی ﺑﻰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﺎﻫﺎر اﻳﺎم ﺳﻴﭽﻪ ﭘﻪ ﻧﻴﺎی
دﻟﻢ ﺧﻮﻧﻪ از ﺣﺮﻓﺎی ﻣﺮدم ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدی ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﻬﺎر ﻣﻴﺎی ﭘﺲ ﭼﺮا ﻧﻤﻴﺎی
ﺣﺎﻟﺎ دﻳﻪ ﺑﺎور اﻳﻜﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﻰ ﺑﻔﺎﻳﻴ ز وﻳﺮت رﻫﺪم ﻣﻜﻦ وام ﭼﻴﻨﻮن ﮔﻞ ﻧﺎزدارم
ﺣﺎﻟﺎ دﻳﮕﻪ ﺑﺎور ﻣﻰ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﻰ وﻓﺎﻳﻰ از ﻳﺎدت رﻓﺘﻢ ﺑﺎﻫﺎم اﻳﻨﺠﻮر ﻧﻜﻦ ﮔﻞ ﻧﺎزدارم
ﺑﻴﻮ ﻛﻪ ﺑﻰ ﺗﻮ دﻳﻪ ﻣﻪ رﻫﺪه ز ای ﺷﻮﮔﺎرم
ﺑﻴﺎ ﻛﻪ ﺑﻰ ﺗﻮ دﻳﮕﻪ ﻣﺎه رﻓﺘﻪ از اﻳﻦ ﺷﺒﻬﺎﻳﻢ
نظرات